Αγριόδασος (Wildwood) - Colin Meloy, Carson Ellis

Αγριόδασος (Τα Χρονικά του Αγριόδασους - Βιβλίο I)
από τον Κόλιν Μέλοϋ και την Κάρσον Έλλις
Wildwood (The Wildwood Chronicles - Book I)

Hey, It's Rey!
Σήμερα θα μιλήσω για ένα βιβλίο που θα έπρεπε να είχα μιλήσει πολύ καιρό πριν... αλλά απλούστατα δεν το είχα διαβάσει. Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, κόλλησα μαζί του ειδικά στο τέλος, και πρόκειται για το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας. Το βιβλίο αυτό, είναι το ΑΓΡΙΟΔΑΣΟΣ του Κόλιν Μέλοϋ, με εικονογράφηση της Κάρσον Έλλις. Βασικά, οι δύο αυτοί συντελεστές είναι ζευγάρι (έχουν και ένα παιδί, τον Χανκ) και σκέφτηκαν την ιστορία μαζί. Ύστερα, ο κύριος Μέλοϋ έγραψε το Αγριόδασος όπως το έχουμε μπροστά μας, και η Κάρσον Έλλις εικονογράφησε. Κάτι το οποίο δεν το βλέπουμε συχνά σε εφηβικά βιβλία. Περιττό να πω πως έκανε κα-τα-πλη-κτι-κη δουλειά. Θα το διαπιστώσεις και μόνος σου παρακάτω.


Αρχικά, ας δούμε λίγο την πλοκή.
Η Πρου ΜακΚιλ, μένει στον Άγιο Ιωάννη στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Μια μέρα που είναι έξω με τον Μακ, τον αδερφό της (ο οποίος είναι βρέφος), ένα σμήνος κοράκια τον απαγάγει, και τον μεταφέρει στον Αδιάβατο Αγριότοπο, ένα τεράστιο δάσος πέρα από την Βιομηχανική Ερημιά του Αγίου Ιωάννη. Κανείς δεν έχει επισκεφθεί τον Α.Α., και κανείς δεν ξέρει τι υπάρχει μέσα στο απέραντο δάσος. Η Πρου αποφασίζει να μπει στο δάσος και να τον βρει, μαζί με τον φίλο της, τον Κέρτις.
Κι όμως, το δάσος, δεν είναι ακατοίκητο.
Μια αποστολή διάσωσης, οδηγεί σε μια αποστολή για την σωτηρία του Δάσους από βέβαιο θάνατο.
Λοιπόν, αυτή ήταν η δική μου περίληψη.



Και αυτός είναι ο χάρτης του Άγιου Ιωάννη που υπάρχει στο βιβλίο.



Αυτός είναι ο χάρτης του δάσους που υπάρχει στον βιβλίο.


Για να ξεκαθαρίσω λίγο τα πράγματα:
Το Δάσος είναι χωρισμένο σε τέσσερις περιφέρειες.
Το Νότιο Δάσος, την εμπορική και πυκνοκατοικημένη χώρα του Δάσους.
Το Πριγκιπάτο των Πτηνών, μια χώρα ανάμεσα στο Αγριόδασος και στο Νότιο Δάσος, το Αγριόδασος είναι μια χώρα άγρια και άναρχη που ζουν Ληστές, Κογιότ και άγρια ζώα.


Ύστερα έρχεται το Βόρειο Δάσος, η 'επαρχία' του Δάσους στο οποίο υπάρχει και το Δέντρο του Συμβουλίου, ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ δέντρο που σε αυτό συνεδριάζουν οι Μύστες (άτομα που διαλογίζονται και 'μιλούν' με τα φυτά κλ.π.).



Είπα πως στο δάσος τα ζώα μιλάνε;
Όχι;
Ε, λοιπόν συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι.
Έψαξα στο Google Maps 'St. John, Portland, Oregon' και βρήκα τον Α.Α.! Στην 'πραγματική ζωή' είναι ένα εθνικό πάρκο και ονομάζεται 'Forest Park'.
Το πράσινο στον παρακάτω χάρτη είναι το Δάσος. Μοιάζει, δεν μοιάζει;

ΣΥΝΟΨΗ
ΠΕΡΙΕΧΕΙ SPOILERS

Σόου, μπαίνουν στο Δάσος, και ύστερα χωρίζονται από κάποιους στρατιώτες κογιότ, οι οποίοι παίρνουν τον Κέρτις στο Λαγούμι των Κογιότ, στο βάθος του Αγριόδασους. Η Πρου με την βοήθεια του Ρίτσαρντ, του ταχυδρόμου του Δάσους πηγαίνει στο Νότιο Δάσος όπου συναντά τον Λαρς Σβικ, τον κυβερνήτη του Νότιου Δάσους ο οποίος υπόσχεται να την βοηθήσει να βρει τον Μακ, αλλά, φυσικά, τι να περιμένεις από αυτόν τον κυριούλη, δεν κάνει τίποτα. Η Πρου συναντά τον Βασιλιά του Στέμματος, δηλαδή τον Βασιλιά του Πριγκιπάτου των Πτηνών, τον Άναξ Γλαυξ ο οποίος πρόκειται για μια κουκουβάγια (και είναι ας πούμε ο Νταμπλντορ ή ο Γιόντα του βιβλίου).
Παράλληλα, ο Κέρτις μένει στο Λαγούμι των Κογιότ με την Κληρονόμο Κυβερνήτρια, μια εξορισμένη στο Αγριόδασος πρώην βασίλισσα του Νότιου Δάσους, η οποία έχει στα χέρια της τον Μακ και σατανικά σχέδια. Όταν ο Κέρτις μαθαίνει περί τίνος πρόκειται, δεν 'συμφωνεί' και τον φυλακίζουν στην φυλακή τους. Εκεί, γνωρίζει κάποιους ληστές, και ύστερα από πολύ κόπο καταφέρνουν να αποδράσουν. Προηγουμένως, έχει βοηθήσει την Αλεξάνδρα (την Κληρονόμο Κυβερνήτρια) να κατατροπώσει τους ληστές χωρίς να ξέρει τα σχέδιά της.
Η Πρου με την βοήθεια του Στρατηγού του Πριγκιπάτου των Πτηνών (δεδομένου πως ο Άναξ Γλαυξ είχε συλληφθεί) αποχωρεί από το Νότιο Δάσος, αλλά στο δρόμο τους για να φτάσουν στο Βόρειο Δάσος όπου θα συμβουλευόταν το Δέντρο του Συμβουλίου, χτυπάει ένα βέλος τον Στρατηγό κι αυτός πέφτει νεκρός. Η Πρου σώζεται από τους ληστές, και με την βοήθεια του Μπρένταν, του Βασιλιά τους ταξιδεύουν ως το Λαγούμι των Κογιότ. Ο Μπρένταν συλαμβάνεται από την Αλεξάνδρα, και φυλακίζεται, και στέλνει στο σπίτι της την Πρού (αφού την έχει φλομώσει στο ψέμα).
Η Πρου μαθαίνει την αλήθεια από τους γονείς της (την οποία δεν θα μάθετε εσείς ακόμη... χεχεχεχεχε) και αποφασισμένη γυρίζει στο Δάσος. Ταξιδεύει ως το Βόρειο Δάσος και συμβουλεύεται το Δέντρο του Συμβουλίου. Τα σατανικά σχέδια της Αλεξάνδρας αποκαλύπτονται, και ένας αγώνας για την σωτηρία του Δάσους ξεκινάει.

Και αυτή ήταν μια σύνοψη 595 σελιδών. Αν την διάβασες και θέλεις να διαβάσεις το βιβλίο ή το διαβάζεις, κακό του κεφαλιού σου! Εγώ την δουλειά μου την έκανα... Ναι... Αυτάα...

Πάμε σε κάτι άλλο! Οι παρακάτω εικόνες είναι οι αγαπημένες μου από αυτό το βιβλίο (υπάρχουν και εικόνες από την σύνοψη). Γενικότερα, είναι ασπρόμαυρες. Εμένα μ' αρέσει αυτό. Είναι ασπρόμαυρες σαν την ψυχή μου... Καλά τώρα το έκανα μελό. Απλώς μου αρέσει που είναι ασπρόμαυρες.

Λατρεύω την παρακάτω εικόνα με την Αλεξάνδρα, τον κισσό και τον Μακ:


Λατρεύω, επίσης, τις δύο παρακάτω εικόνες από την μάχη:



Καθώς και την εικόνα με τον Άνακτα:


Από το Βόρειο Δάσος μ' αρέσουν οι παρακάτω τρεις εικόνες.
Το Δέντρο του Συμβουλίου, το Χωροφυλάκιο του Βόρειου Δάσους, και οι 'κοινοί αγρότες' όπως τους αποκαλούν οι ληστές, συγκεντρώνονται στο κέντρο του Βορείου Δάσους:




Η Πρου γυρνά στον Άγιο Ιωάννη και η Πρου γυρίζει πίσω στο Δάσος:



Τα κλουβιά - φυλακή στο Λαγούμι των Κογιότ:


Η Ιφιγένεια (η Πρεσβύτερη Μύστης) και ο Μπρένταν υποκλίνεται:


Οι ληστές στην πρώτη μάχη εναντίον της Αλεξάνδρας και των κογιότ:


Και, από που άρχισαν όλα (για την Πρού, καθώς η απαγωγή του Μακ ευθυνόταν σε άλλους-όσοι το διαβάσατε ξέρετε); Από τα κοράκια της Αλεξάνδρας και την απαγωγή του Μακ!


Spoilers:
i. Το Δάσος βρίσκεται μέσα στον ανθρώπινο κόσμο. Κάθε πολιτισμός, έχει τα δικά του ήθη και έθιμα. Αυτό δεν το αντιλαμβάνεσαι εξ αρχής, καθώς είναι κάτι διαφορετικό. Εγώ το κατάλαβα όταν τα κογιότ γιόρταζαν την νίκη τους απέναντι στους ληστές. Και τότε ένα κογιότ τραγουδά. Το τραγούδι, φυσικά, είναι του Δάσους.


Επίσης, προς το τέλος, όταν οι ληστές αρματώνονται, ένα κορίτσι, η Έιλινγκ βρίζει 'σκατά σκίουρου'. Αυτή η βρισιά δεν υπάρχει στον κόσμο μας, αλλά υπάρχει στον δικό τους.
ii. Ο όρος 'Μαγεία του Δάσους' ακούστηκε αρχικα στο Πρώτο Μέρος από την Αλεξάνδρα, και νόμιζα ας πούμε πως όποιος την είχε στο αίμα του ήταν ένας ανάμεσα στους χιλιαδες, κ.λπ. Και η ιδέα του εκλεκτού κ.α. έχει παραγίνει. Ύστερα, που αναλύθηκε περισσότερο στο τέλος του Δεύτερου Μέρους, η όλη ιδέα μου άρεσε πολύ. Αν και υπάρχει στα παραμύθια η ιδέα μια μάγισσα να εκβιάζει ή να κάνει μια συμφωνία με κάποιον οτι θα πάρει το παιδί του όταν γεννηθεί, ή οταν ενηλικιωθεί, κ.λπ. Είναι ωραία σκέψη για μια σύγχρονη ιστορία, απλώς θα προτιμούσα να είπε η Αλεξάνδρα στα κοράκια να απαγάγουν ένα όποιο να 'ναι βρέφος, γιατί, όπως είπα και προηγουμένως, δεν μου αρέσει το όλο πράγμα με τους εκλεκτούς, και την μοίρα κ.λπ. σε κάποιες ιστορίες. Σε κάποιες άλλες ταιριάζουν. Αλλά αυτή η ιδέα κάνει την ιστορία πιο complicated. Ναι... Ό,τι κατάλαβες κατάλαβες.


Επίσης δεν πολυκατάλαβα γιατί η Πρου έβρισε τόσο πολύ τους γονείς της. Οκέι, τα έκαναν θάλασσα με αυτή την συμφωνία, αλλά τους παραφώναξε.
iii. Στο τέλος, δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω. Κυριολεκτικά, τα μάτια μου είχαν πάρει το σχήμα της Πανσελήνου. Όταν η Ιφιγένεια προσπαθεί να γεμίσει τύψεις την Αλεξάνδρα για να μην ταϊσει τον Μακ στον κισσό, και της λέει πως 'Θα τάιζες τον Αλεξέι (τον γιο της Αλεξάνδρας ο οποίος σκοτώθηκε) για να αποκτήσεις αυτήν την δύναμη;' την λυπήθηκα την Αλεξάνδρα για πρώτη φορά. Εάν ήμουν εκεί, θα το έκανα κι εγώ, θα την ρωτούσα κάτι παρόμοιο ('Ως μητέρα ξέρεις τι είναι να χάνεις το παιδί σου, αυτούς που αγαπάς. Θα το κάνεις αυτό στο παιδί;' ή κάτι παρόμοιο είχα σκεφτεί). Είχα σκεφτεί ήδη αυτό το πράγμα και ήμουν κάπως 'ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΠΡΟΥ; ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ!'. Αλλά όταν το έκανε η Ιφιγένεια, ήταν οκέι... ήταν κάπως λυπηρό. Εννοώ πως δεν είναι σωματικό αδύνατο σημείο, είναι συναισθηματικό, κι αυτό πονάει περισσότερο. Κανένας γονιός δεν πρέπει να θάβει το παιδί του, σωστά;
iv. Στο τέλος, όπως είπα, είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό (αλλά δεν έτρεχαν σαλιά από το στόμα μου. Καλά, τώρα το παράκανα με αυτές τις ηλίθιες πλάκες), και ήταν μια στιγμή που ένιωθα πως δεν θα τα κατάφερναν, και το Δάσος θα πνιγόταν από τον κισσό. ΜΕΧΡΙ που ήρθαν τα ΠΤΗΝΑ! Ήμουν κάπως 'ΉΡΘΕ ΤΟ ΙΠΠΙΚΟ! ΜΑΣ ΕΣΩΣΕ!' και άρχισα να χειροκροτώ (ήμουν στο μπαλκόνι - έγινα ρόμπα). Και από εκείνη την στιγμή ήμουν σίγουρη πως δεν θα έχαναν. Και είχα δίκιο! Χοχο!


v. Το πόσο χάρηκα με τον θάνατο της Αλεξάνδρας δεν λέγεται. Γενικότερα σκεφτόμουν αν γινόταν να εξουσιαστεί ο κισσός με αίμα ενηλίκου, και όταν πέθανε η Αλεκάνδρα και επαληθεύτηκε η σκέψη μου (ενώ εγώ ήμουν 'ΝΑΙΙΙΙ! ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΗ!' - Βασικά δεν πέθανε ολοκληρωτικά, αλλά δεν πειράζει. Τουλάχιστον διακόπηκαν τα σχέδιά της προς το παρόν. Στο δεύτερο βιβλίο δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά θα μάθω όταν πάω διακοπέςς...), και είπε η Ιφιγένεια στον Μπρένταν πως τάισε τον κισσό και τώρα τον υπακούει ησύχασα γιατί μέχρι τότε νόμιζα πως ο κισσός μπορούσε μονάχα να σκοτώνει και να καταστρέψει.

Πριν έρθει το 'Ιππικό' και πριν 'πεθάνει' η Κληρονόμος Κυβερνήτρια, ήμουν σε φάση...



vi. Όταν πρωτοείδε η Πρου τον Μακ μαζί με την Κληρονόμο Κυβερνήτρια, φοβόμουν πως ο Μακ δεν θα την αναγνωρίσει, θα την έχει ξεχάσει, θα θεωρεί μητέρα του την Αλεξάνδρα και δεν θα θέλει να την αφήσει. Πάλι καλά που οι φόβοι μου δεν έγιναν αλήθεια. Συγκινήθηκα πολύ όταν ο Μακ την αναγνώρισε και φώναξε 'Ποοο'! Ήταν τόσο γλυκούλι! Αξισηιψβεθιφβειδηφδκξεβηδιςιξδφρηιτυφθοειδψξκο
Ναι, και συνεχίζω. :\
vii. Δεν περίμενα να μείνει ο Κέρτις στο Δάσος. Όταν ορκίστηκε ληστής σκέφτηκα μήπως έμενε στο Δάσος, αλλά είπα 'Δεν μπορεί, έχει μια ζωή εκεί έξω!'. Να όμως που έμεινε! Παιδιά, είμαι μέντιουμ, έχω μαντέψει ήδη τρία πράγματα που συνέβησαν σε αυτό το αριστούργημα, δεν ξέρω τι να πωω.
Επίσης με προβλημάτισε αρκετά το γεγονός πως η Ιφιγένεια του λέει πως είναι κι αυτός 'ημίαιμο' δηλαδή έχει την Μαγεία του Δάσους όπως η Πρου, και δεν το εξηγεί. Υποθέτω πως θα μάθουμε περισσότερα στο sequel. Θα κάνω σχετική ανάρτηση όταν το διαβάσω.

viii. Λάτρεψα το τέλος του βιβλίου, που η Πρου κοιμίζει τον Μακ με ένα παραμύθι. Και τι παραμύθι; Την περιπέτειά της στο Δάσος! Με συγκίνησε τόσο πολύ!


Λοιπόν, αυτό ήταν.
Θέλω να πω κάτι γενικό. Το βιβλίο αυτό, ήταν καλογραμμένο, ο κύριος Μέλοϋ γράφει εξαιρετικά, έχει και το παιχνίδισμά του σαν τον Λέμονι Σνίκετ (δεν αφιερώνει δυο σελίδες όμως για να εξηγήσει μια λέξη ή τι λέει ο Μακ στην γλώσσα του) και όλο το mood ήταν λίγο (περισσότερο στην αρχή) σαν το mood από το Γράμμα για τον Βασιλιά της Τόνκε Ντραχτ. Βρείτε το στο My Bookshelf Tour. Γενικότερα, ήταν πολύ φροντισμένο, όμορφο εξώφυλλο, εικονογραφήσεις...
Απ' ό,τι κατάλαβα ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ, το Κάτω Από το Αγριόδασος (το πρώτο sequel) θα έχει να κάνει ξανά με την Αλεξάνδρα αφού ο ΚΙΣΣΟΣ ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΚΑΤΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΕ! Μόλις το συνηδειτοποίησα. Χοχοχο! Αν μάντεψα σωστά ξανά έχω πρόβλημα, σωστά; Πρέπει να αφήσω το διάβασμα και να στήσω ένα τσαντήρι σε καμιά αλάνα να λέω την μοίρα.
Σόου, τι ήθελα να πω; Λοιπόν, υπάρχει κι ένα website για την σειρά (είναι τριλογία επαναλαμβάνω) βρείτε το εδώ και εξερευνήστε το. Είναι πραγματικά ένα υπέροχο σάιτ. Οι αγαπητοί Μέλοϋ και Έλλις έχουν φτιάξει και Playlists με τραγούδια που ταιριάζουν όχι μόνο στην ατμόσφαιρα, αλλά και στο περιεχόμενο και των τριών βιβλίων. Βρες τα στο σάιτ επίσης. Ακόμη, έχουν κάποια interviews για τα βιβλία, και ένα blog με posts πολύ ωραία... Αυτά... Επισκέψου το. Είναι πραγματικά υπέροχο σάιτ.
Είπα οτι είναι και bestsellers;
Δεν το είπα.
Λοιπόν είναι.
Σόου, παρακάτω βλέπεις τα τρία εξώφυλλα των βιβλίων στα ελληνικά.


Αυτά από εμένα, αν αναρωτιέσαι, η κάμερα που χρησιμοποιώ για τις φωτογραφίες είναι η OLYMPUS DIGITAL CAMERA SZ-17.
Άφησε ένα σχολιάκι, κοινοποίησε την ανάρτηση και κάνε εγγραφή στο Πάσα... τέμπο για να λαμβάνεις όλα τα νέα πρώτος!


Αυτάαα...
Και, για να μην αναρωτιέσαι το Yell έρχεται.
Το καλό πράγμα αργεί να γίνει, σωστά;

Yours sincerely, 


Παρακαλούμε αν αυτό το κείμενο χρησιμοποιηθεί να αναφερθεί ο τίτλος του ιστολογίου ως πηγή.




YOU MIGHT ALSO LIKE

September Creatives 2017 | Back to school, Dreamcatcher

YELL | September 2017